Tai Chi Tao Centrum "Sung Tao"

De oorsprong van de Tai Chi

Zodra we ons verdiepen in de geschiedenis van China stuiten we al direct op de voor ons haast onuitspreekbare en verwarrende dynastieën. Ik zal zo globaal mogelijk de geschiedenis, de oorsprong van de Tai Chi proberen weer te geven.

Bijna 5000 jaar geleden had men in China al T.C.G.:

Er zijn bij opgravingen uit een tombe van een generaal uit de HAN dynastie bamboebladeren en een zijden kleed gevonden met mannen en vrouwen erop, oefeningen afgebeeld in bepaalde houdingen, die verwijzen naar de ademhaling - Chi - voor de gezondheid.

 

 

 

 

2575 v.Chr. HUAN TI of de Gele keizer
Deze was een beroemde acupuncturist en is bekend als schrijver van het oudste medische boek getiteld: "Neijing". In deze tijd zijn zachte oefeningen ontwikkeld, gericht op de ademhaling: Dao Yin.

 

 

 

 

 

1000 v.Chr. De I CHING "Boek der Verandering", één van de oudste wijsheidsboeken
64 hexagrammen, die men kan raadplegen, oorsprong oude waarzeggingen. De mens probeerde het mysterie van het universum te verklaren. De twee oer-krachten: de Yin en de Yang. Vanuit het niets de Wu Wei en vanuit de Yin en Yang de vijf natuurelementen: water - hout - vuur - aarde - metaal. De enige constante ( zekerheid ), die je in je leven hebt is "De Verandering".

 

604 v.Chr. LAO TSE
Deze heeft de leer van de Tao verbreid. Het is gebaseerd op het zachte, meegaande in de natuur ervan te leren, met de wind mee te buigen.

 

 

 

550 v.Chr. BOEDDHA als SIDDHARTA
Hij houdt zich bezig met het leven na de dood en met de weg ernaar toe. Alles is vergankelijk o.a. ons verlangen naar materialistische dingen.

 

 

 

 

551 v.Chr. CONFUCIUS
Hij heeft de humanistische filosofie ontwikkeld, gericht op de wereld van de levende op ethiek en moraal, eerbied en respect voor je lichaam.

 

 

 

 

 

200 v.Chr. het vijf dierenspel WUCHINIJ van de beroemde arts HAO TO
Kijkend naar de natuur, vooral de dieren, zowel de geestelijke als de lichamelijke gezondheid bevorderen.

 

 

 

 

 

527 na Chr. de indiase monnik BOHIDHARMA bezoekt China
Op een rieten mat stak hij de YANG TZE rivier over, om zich in de Shaolin tempel te vestigen. In China werd hij TO MO genoemd. Hij zag de monniken de hele tijd in de meditatieve houding zitten, die hierdoor lichamelijke klachten kregen. Hij leerde hun, dat lichaam en geest één zijn. Hij gaf hun zachte oefeningen, die ze voor en na de meditatie in alle rust konden doen. TO MO wordt ook beschouwd als de grondlegger van het ZEN-BOEDDHISME en wordt in Japan DARUMA genoemd.

 

 

 

1247 na Chr. zag CHANG SAN FENG het gevecht tussen een kraanvogel en een slang
Het zachte kan het harde overwinnen.

 

 

 

 

 

1771 na Chr. 14e generatie CHEN CHANG XING.
De 14e generatie CHEN CHANG XING gaf de bewegingen, die vanuit de familie tradities heel geheim waren, door aan zijn zoons, maar ook aan YANG LU CHAN, dit was een grote uitzondering. YANG LU CHAN gaf het weer door aan zijn zoons.

 

 

 

1883 na Chr. de zoon van YANG CHENG FU gaf het door aan zijn familie en volgelingen.

 

 

 

 

 

 

1900 - 1975 CHENG MAN CHING leed op jeudige leeftijd aan reumatiek.
Hij studeerde in na Chr. 1925 aan de universiteit van Peking. Vanwege zijn slechte gezondheid trok hij naar Shanghai. Daar kwam hij bij de grootmeester YANG CHENG FU terecht, die hem onderwees in de Tai Chi. Zijn gezondheid en functioneren ging toen zienderogen vooruit. CHENG MAN CHING zette zich zijn verdere leven in voor de verbreiding van de Tai Chi over de hele wereld via zijn studenten o.a. CHI KIANG TAO, BENJAMIN LO en WILLIAM CHEN geboren 1935.

CHEN MAN CHING verkorte de lange Yang-vorm van 108 bewegingen in tot 47 bewegingen.

Het sportcomité van de Chinese Volksrepubliek vatte in 1956, afgestemd op de behoefte van de bevolking, een verkorte versie samen van de Yang-vorm met 47 houdingen naar 24 houdingen de Peking-vorm. Deze is in China erg populair: is wat eenvoudiger, logisch opgebouwde moeilijkheidsgraad met dezelfde gezondheidsaspecten.

 

 

De Tai Chi Chuan is gericht op de zelfverdediging, bescherming van de eigen woonplek, toen de Chinezen zich vast gingen vestigen. Ook op jacht stond het levensbelang voorop.

Dit is een oude cultuurwet; niet alleen in China, maar iedere cultuur heeft zich vaak "vechtend" staande moeten houden, gevecht was nodig om te overleven.

Dat zit in het bloed (genen) van de mensen en hoeft niet aangeleerd te worden.

De Chinezen hebben zich wel de vaardigheid aangeleerd om zonder gebruik van wapens zich te verdedigen. Dat is Wushu ofwel Kungfu.

Iedere morgen, als het licht wordt - de Chinezen leven nog steeds mee in het ritme van de natuur - gaan ze buiten in de open lucht, zomer en winter, op grote en kleine pleinen/parken, samen of alleen de Tai Chi beoefenen.

In de morgen beoefenen ze meer de Chi Kung, energie verzamelen om overdag beter te kunnen functioneren.

De meester en tweede meesters geven aan en staan voor. Alleen de meester is in het wit gekleed. s'Avonds beoefenen ze meer "de vorm" met het zwaard en de stok. In China is Tai Chi en Chi Kung beoefenen heel gewoon: het hoort er gewoon bij.

Chen-stijl

Yang-stijl

Wu-stijl

Sun-stijl

Noord China: meer harde stijl

Zuid China: meer zachte stijl of bloemenstijl